 |
Dr Marian Poznań Poznań, 8 lipca 2010 r
OŚWIADCZENIE
Wielki Mistrz Orderu Świętego Stanisława BM Juliusz Nowina - Sokolnicki, wskrzesiciel Orderu i wizjoner jego ogólnoświatowego rozwoju, przed swoją śmiercią dołożył wszelkich starań, aby pozostawić struktury Orderu pod kierownictwem godnych tego honoru następców.
Dostąpiłem wielkiego zaszczytu zaufania Wielkiego Mistrza, który powierzył mi funkcję Wielkiego Przeora na Polskę i powołał mnie w skład Wielkiej Kapituły Orderu. Z woli Wielkiego Mistrza znalazłem się również w gronie członków Rady Regencyjnej - kolegialnego organu, który z jednej strony miał wspierać swoim doświadczeniem i radą nowego Wielkiego Mistrza, z drugiej zaś - stać na straży ciągłości struktur, jedności działania i poszanowania norm Konstytucji Orderu w duchu idei, jaka przyświecała Wielkiemu Mistrzowi Juliuszowi Nowinie — Sokolnickiemu w dniu restytucji Orderu i w kolejnych latach mozolnego, konsekwentnego wprowadzania tej idei w życie. Dla skutecznego wypełnienia tej roli Rada Regencyjna wyposażona została w uprawnienie do kontrasygnaty dekretów i nominacji wystawianych przez nowego Wielkiego Mistrza, bez której te akty są bezwzględnie nieważne,
Niestety, kolejne miesiące urzędowania IX Wielkiego Mistrza Orderu Jana Zbigniewa Potockiego, negowanie przez niego roli Rady Regencyjnej, brak woli wsłuchiwania się w opinie Dam i Kawalerów Orderu oraz próby nadania Orderowi charakteru przedsiębiorstwa biznesowego, lansowane przez grono jego najbliższych doradców nie potrafiących zrozumieć, czym tak naprawdę jest Order, doprowadziły do największego kryzysu w jego historii
Wielokrotnie, jako Wielki Przeor Polski, zwracałem uwagę IX Wielkiemu Mistrzowi na negatywne konsekwencje takich działań, apelując o ich zaniechanie. Kierowałem się w swoich opiniach bogatym doświadczeniem nabytym w trakcie sprawowania funkcji Oficera Orderu oraz autentyczną życzliwością do Brata w Orderze.
W miarę narastania konfliktu w Orderze Wielki Mistrz Jan Zbigniew Potocki coraz mniejszą uwagę przywiązywał do moich opinii, podobnie jak do zdania szerokich rzesz Dam i Kawalerów Orderu z całego świata, opierając się tylko i wyłącznie na radach najbliższych doradców.
Zachwiało to i w końcu zniszczyło możliwość jakiejkolwiek harmonijnej współpracy na linii Wieki Przeor Polski - Wielki Mistrz Orderu. Czarę goryczy przelały aroganckie wypowiedź popleczników Jana Zbigniewa Potockiego, jakie padły w trakcie spotkania polskich Oficerów Orderu w dniu 17 czerwca 2010 r. i wyraźnie widoczna akceptacja ich mocodawcy dla takiej rozbijackiej polityki.
Nie mogąc pogodzić się z tym stanem rzeczy, w geście protestu, jeszcze w tym samym dniu złożyłem rezygnacje z pełnionych w Orderze funkcji, deklarując kontynuację działalności w Przeoracie Wielkopolskim w charakterze przeora konfraterni. Tym gestem chciałem dać wyraz mojej dezaprobaty do takich działań w Orderze oraz do samego IX Wielkiego Mistrza.
Kierując się dobrem Orderu, po zapoznaniu się z apelem członków Rady Regencyjnej zebranych w Wiedniu na posiedzeniu w dniach 23-24 czerwca 2010 r. oraz po konsultacjach i przy aprobacie władz zarówno Przeoratu Wielkopolskiego , jak i Przeoratów: Mazowieckiego, Staropolskiego i Śląsko - Zagiębiowskiego, grupujących ponad 80 % Kawalerów i Dam Orderu mieszkających na terenie Polski a także świetle listów i telefonów z kraju i z zagranicy, w tym od ks generała Stanisława Rospondka -Wielkiego Kapelana Orderu oraz ks. prałata Czesława Wali - kustosza Sanktuarium w Kałkowie - Godowie, niniejszym
Oświadczam
że cofam swoje rezygnacje z dnia 17 czerwca 2010 r, z funkcji Wielkiego Przeora na Polskę oraz członka Wielkiej Kapituły Orderu. Oddając ponownie swoją osobę do dyspozycji Orderu Świętego Stanisława mam wielką nadzieję, iż podołam wyzwaniom, jakie stawia przede mną, jako Oficerem Orderu, obecna sytuacja naszej wspólnoty Dam i Kawalerów szczycących się patronatem Świętego Biskupa ze Szczepanowa
|
